toksyczna matka

„Mała dziewczynka nadaje sens złemu traktowaniu przez matkę, szukając w sobie wyimaginowanych win, oskarżając się o wszystko i coraz głębiej pogrążając się w przeświadczeniu, że jako istota z gruntu zła i nieudana po prostu nie zasługuje na matczyną miłość. Te destrukcyjne uczucia towarzyszą jej później latami, niezależnie od tego, co obiektywnie osiągnęła ani jak bardzo jest kochana przez innych, włącznie z własnymi dziećmi.” Susan Forward

Pamiętaj! To nie z tobą jest coś nie tak! Nie jesteś winna, że urodziła cię kobieta niezdolna do okazywania miłości, skoncentrowana na własnych potrzebach, znudzona, niezrealizowana, chora, uzależniona czy głęboko zaburzona. Choć nic nie zrekompensuje straty, którą poniosłaś jako dziecko – a jest nią beztroskie dzieciństwo pełne bezpieczeństwa, miłości i zaufania, dziś możesz wiele zrobić w kierunku własnego zdrowienia. Podjąć terapię, napisać list do matki, zadbać o swoje granice i zacząć wreszcie żyć dla siebie, a nie pod jej dyktando i realizując jej plan na ciebie.

4 typy toksycznych matek i podpowiedzi, jak wyzwolić się spod ich wpływu

Matka narcystyczna

Być może okazuje ci ciepłe uczucia, dopóki jako mało dziewczynka wpatrzona jesteś w nią jak w obrazek. Czuje się ważna, wspaniała, jest wtedy młoda, piękna, a świat potwierdza jej walory, które mijają z wiekiem. Gdy córka wchodzi w okres dorastania, niespodziewanie zachowanie matki zmienia się o 180 stopni. Zaczyna traktować ją jak rywalkę, konkurować o sukcesy, jeśli czuje, że sama nic nie osiągnęła, próbuje powstrzymać córkę krytyką, by nie przebiła jej blasku. Jest zazdrosna o jej szczęście, zupełnie jakby córka żyjąc w spełnieniu, odbierała jej własne prawo do szczęścia. Córka na poziomie nieświadomym nie chce zawieść mamy lepszym życiem, niż ona miała, dlatego sabotuje swoje sukcesy zawodowe, wybiera na partnera mężczyznę, który wymaga holowania.

Jak wyzwolić się spod jej wpływu?

To nieprawda, że coś z tobą jest nie tak, matka obrzucając cię winą, negując rzeczywistość, krytykując, daje wyraz własnych słabości, niedojrzałości, niezdolności do obdarzenia cię miłością i czułością, a przede wszystkim bierności i niezdolności do wzięcia odpowiedzialności za własne szczęście. Możesz spróbować wyznaczyć matce granice, mówiąc, czego sobie kategorycznie nie życzysz i informując o konsekwencjach – jeśli nie uszanujesz mojej prośby, przestaniemy się widywać i pozostać w tym konsekwentną, mimo poczucia winy i wpojonego przekonania, że matkę trzeba kochać. W tym przypadku zalecana jest terapia. Masz prawo do sukcesów i do wspaniałego życia.

Matka zaborcza

Dziecko jest dla niej wszystkim. Nawet z czterdziestką na karku słyszy – zawsze będziesz moją małą dziewczynką lub: nikt cię pokocha cię tak jak ja. Dlatego nie akceptuje partnera córki, którego traktuje jako rywala w walce o jej względy. Stawia jej ultimatum – on albo ja. Jej największą bronią jest wzbudzanie poczucia winy – cały wieczór przepłakałam, tak dawno nie przyjeżdżałaś. Dzwoni codziennie, wpada bez zapowiedzi, między zaborczą matką, a jej córką brakuje granic. Całą życiową satysfakcję czerpie z roli matki, najczęściej dlatego, że nie spełniła się w innych – jej związek się rozpadł, nigdy nie odnalazła zawodowego spełnienia. Nazywa córkę swoją najlepszą przyjaciółką, pragnie by jej potrzeby i dobrostan były w centrum zainteresowania córki, nie o dziecka potrzeby tu chodzi, ale o łatanie deficytów niezrealizowanej kobiety.

Jak wyzwolić się spod jej wpływu?

Dorosła córka powinna wyznaczyć matce granice: zabrać klucze do swojego mieszkania, ustalić harmonogram spotkań i telefonów, powiadomić na jakie tematy nie zamierza z nią rozmawiać, że nie zgodzi się na jakąkolwiek krytykę pod adresem jej partnera. Oczekuj od matki, że znajdzie sobie inne zajęcie, które wypełni jej czas, zamiast żyć twoim życiem i zachowywać się jakby nadal była w nim najważniejsza.

Matka despotyczna

Jest maniaczką kontroli, a nikogo tak łatwo się nie manipuluje, jak córki, którą można szantażować utratą jej aprobaty. „Wiele dziedzin życia wymyka się jej spod kontroli, więc odreagowuje to na istotach słabszych i zależnych. Rolą córki jest podporządkować się jej, spełniać jej oczekiwania i tym samym dawać poczucie mocy.” Wie lepiej, jakich wyborów ma dokonywać córka i jak pokierować jej życiem, jeśli spróbuje się jej sprzeciwić, straci z trudem zdobyte objawy uznania i akceptacji.

Jak wyzwolić się spod jej wpływu?

Dorosłe córki powinny natychmiast przestać ulegać jej szantażom i próbom spełnienia jej oczekiwań. Żyć po swojemu, czy jej się to podoba czy nie.

Matka wymagająca matkowania

Nie jest w stanie zaopiekować się dzieckiem, ponieważ sama potrzebuje pomocy – z powodu nałogu, depresji, niedojrzałości lub niezaradności czy przytłoczenia własnymi problemami. Córkę postrzega jak kogoś, dzięki komu nie zginie – kto zadba o obiad na stole, kto zabezpieczy ją finansowo, komu może zwierzać się z problemów.

Jak wyzwolić się spod jej wpływu?

Dopóki nie rozpocznie leczenia nie masz kontaktu z matką, ale z jej chorobą – dorosłe córki powinny postawić matce ultimatum – mogę spróbować budować z tobą relację, jeśli zaczniesz się leczyć. Dorosła córka powinna przestać przejmować odpowiedzialność za matkę – za jej trzeźwość, samopoczucie, zostawić samą sobie i pozwolić osiągnąć dno, które być może (ale nie zależy to od córki!) zmotywuje ją do leczenia.

Częste kłamstwa toksycznych matek na twój temat i przykłady odpowiedzi na jej krytykę:[1]

Jesteś egoistką!  – Jestem szlachetna, hojna i wrażliwa na innych ludzi.

Jesteś bezlitosna, nie umiesz przebaczać! – Umiem przebaczać komuś, kto umie przyznać się do błędu i wyrazić skruchę.

Jesteś przewrażliwiona! – Nie przewrażliwiona, tylko wrażliwa i uczuciowa. Nie wstydzę się uczuć, bo dzięki nim lepiej rozumiem ludzi i nawiązuję z nimi mocniejsze więzi.

Masz mnie szanować! – W zdrowej relacji szacunek jest obustronny. Należy się również mnie. Szanuję moje sumienie i moją integralność.

Nie jesteś dobrą córką! – Każda inna matka byłaby dumna z takiej córki jak ja.

Niczego nie umiesz porządnie zrobić! – Jesteś o mnie zazdrosna i nie możesz znieść mojej pomyślności.

„Mała dziewczynka krytykowana, ignorowana, dręczona lub tłamszona przez niekochającą matkę wyrasta na kobietę, która w głębi duszy nigdy nie czuje się wystarczająco dobra, wystarczająco godna miłości, wystarczająco inteligentna, ładna czy akceptowalna, by zasłużyć na sukces i szczęście. „Bo gdybyś naprawdę była warta szacunku i czułości – podpowiada jej wewnętrzny głos – dostałabyś je przecież od matki.”

Marta Szyszko

Na podstawie:

[1] E –book „Matki, które nie potrafią kochać” Susan Forward, wyd. W.A.B

toksyczna matka

Uważasz ten post za przydatny? Podziel się z innymi

Comments

comments

Related Posts

Jak nie pozwolić drugiej osobie przejąć kontroli nad relacją i naszym samopoczuciem?

Kiedyś traktowałam ludzi dobrze, teraz z wzajemnością – 6 destrukcyjnych powodów, dla których boisz się powiedzieć nie

Jak rozpoznać bierną agresję? Niby nic się nie stało, ale cierpisz po kontakcie z drugą osobą

Narcystyczny rodzic prędzej zrezygnuje z dziecka niż z kontroli

Najskuteczniejszym sposobem na to, by wygrać z toksycznymi ludźmi, jest nie przyłączać się do gry

Toksyczni ludzie – 7 sygnałów ostrzegawczych, że masz z nimi do czynienia