Takeitizi.pl

kobiece slow life

imgp2801
wellness

Jak dbać o siebie? 3 niepokojące sygnały, że tego nie potrafisz

Jeśli dorastałaś pod troskliwą opieką rodziców, którzy zaspokajali twoje potrzeby, akceptowali wyrażane emocje i mieli do ciebie pozytywny stosunek, będziesz postrzegać siebie jako osobę wartościową, a innych ludzi jako przyjaznych i godnych zaufania. Jeśli takiego startu zabrakło, do dziś możesz nie wiedzieć, jak dbać o siebie. Jakie sygnały mogą o tym świadczyć?

  1. Wstydzisz się okazywać uczucia, bo uważasz je za ośmieszające lub zagrażające

W pierwszym przypadku hamuje cię lęk przed oceną otoczenia – czy jeśli wybuchnę śmiechem w miejscu publicznym, inni nie pomyślą, że coś ze mną nie tak? Być może jako dziecko nie miałaś przestrzeni na swobodne wyrażanie emocji, za co byłaś wyśmiewana lub zawstydzana przez dorosłych. Słyszałaś dużo przekazów, typu: „nie płacz”, „nie wolno się złościć”, „nie ma cię czego bać”.

Jeśli nie pozwalamy sobie na płacz, również śmiech nie będzie swobodny. Aby przeżywać autentyczne emocje, trzeba dopuszczać do siebie cały ich wachlarz.

Gdy odbierasz uczucia jako zagrażające, prawdopodobnie ich intensywne przeżywanie kojarzy ci się z kłótniami rodziców, które doprowadziły do rozpadu ich związku, aktów przemocy, doszłaś więc do wniosku, że bezpiecznie jest trzymać się z dala od emocji – to pozwoli nie uruchamiać przykrych wspomnień.

„Wówczas twoją jedyną szansą na przetrwanie było wystrzeganie się konfliktów i stresujących sytuacji w domu rodzinnym. (…) W trybie radzenia sobie opartym na unikaniu jednostka stroni od emocji i innych wewnętrznych doznań lub w ogóle nie nawiązuje kontaktów społecznych. (…) Sposobem na ucieczkę od emocji jest wynajdywanie sobie różnych zajęć, aby utrzymać stały poziom stymulacji, a tym samym nie dopuszczać do siebie uczuć. Może to być ucieczka w granie w gry komputerowe, pracoholizm, oglądanie telewizji, surfowanie w internecie czy przejadanie się.” A. Arntz, G. Jacob

  1. Jesteś dla siebie zbyt surowa – nie umiesz cieszyć się z osiągnięć

Przez każdego z nas przemawia wewnętrzny rodzic, dorosły oraz dziecko. Jak rozpoznać, czy dobrze siebie traktujesz?

Zbyt surowy wewnętrzny rodzic doprowadzi do tego, że wciąż będziesz wywierać na sobie presję i dewaluować swoje osiągnięcia. Zdrowy wewnętrzny rodzic:

„realistycznie widzi swoje życie i samego siebie. Potrafi wywiązywać się ze zobowiązań, dbając jednocześnie o zaspokojenie własnych potrzeb i o swoje dobre samopoczucie.” A. Arntz, G. Jacob

Surowy wewnętrzny rodzic nie pozwoli ci również swobodnie wyrażać adekwatnego gniewu, co poskutkuje nieumiejętnością wyznaczania innym zdrowych granic i brakiem asertywności.

  1. Jesteś typem zadaniowca, który nie potrafi oddać się rozrywce bez poczucia winy

Skąd niedelikatne traktowanie siebie i własnych potrzeb? Przez skrzywdzone dziecko często będzie przemawiać wściekłość, smutek i poczucie opuszczenia. Przechodzisz od sukcesu do sukcesu, od zadania do zadania. To postawa typowa dla osób, które w dzieciństwie musiały opiekować się rodzicem (np. w wyniku jego depresji, nałogu). Do dziś czują się winne za posiadanie potrzeb i dbanie o siebie. Wciąż koncentrują się na pomaganiu innym, ale często nie potrafią pomóc sobie. Z kolei uzdrowione dziecko będzie zdolne do zabawy, radości, rozrywki.

„Osoby wykazujące ten schemat (nadmiernych wymagań i krytycyzmu) stale czują presję osiągnięć, ciągle muszą osiągać ambitne cele. Zazwyczaj dążą do tego, by być najlepsze we wszystkim, co robią. Z wielkim trudem pozwalają sobie na zabawę i spontaniczne działanie. Nie potrafią dostrzec wartości działań, które nie wiążą się z żadnymi osiągnięciami.” A. Arntz, G. Jacob

Marta Szyszko

na podstawie:

poczucie-wlasnej-wartosci

przeczytaj także:

Uważasz ten post za przydatny? Podziel się z innymi

Comments

comments