Jak odgrodzić się bezpiecznym murem na uroczystościach rodzinnych od osoby, która jest dla nas krytyczna, nieuprzejma, złośliwa i próbuje sprowokować nas do kłótni? Zacznę od tego, jak nie reagować – nie reaguj krzykiem, nawet na cudzą agresję, bo to zawsze odbiera godność i sprowadza nas do poziomu rozmówcy – osiągnął swój cel, wprowadził zamęt, a za chwilę pewnie powie, że jesteś nienormalna. Żeby nie popadać w drugą skrajność, czyli nie przyjmować roli ofiary, cierpiąc w milczeniu i tłumiąc gniew, zastosuj komunikację niedefensywną.

Najpierw jednak przekonaj się, jakie komunikaty zaprowadzą cię w kozi róg, sprawiając, że znów rozmówca będzie górą, a ty zaczniesz się przed nim tłumaczyć.

Komunikacja defensywna, której NIE powinnaś stosować w kontakcie z toksycznymi ludźmi:

  • Nie, nie jestem…
  • Nie, nie zrobiłam…
  • Jak możesz mówić o mnie coś takiego?
  • Dlaczego ty zawsze..?
  • Dlaczego nie możemy spokojnie porozmawiać?
  • To jakiś absurd.
  • Nie to miałam na myśli.
  • Ale przecież obiecałaś, że…
  • Ja po prostu próbowałam;

Dość tłumaczenia się innym ze swoich wyborów osobistych, zawodowych, dodatkowych kilogramów, dość wchodzenia w dyskusję z osobami, które nie są tego warte, z czego zawsze wychodzisz poraniona. Czas na niezawodną blokadę, przez którą nie przebije się żaden atak!

13 komunikatów przerywających agresję – komunikacja niedefensywna:[1]

  1. Naprawdę?

  2. Aha.

  3. Rozumiem.

  4. To ciekawe.

  5. To twój wybór.

  6. Nie wątpię, że tak to odbierasz.

  7. Przykro mi, że się denerwujesz.

  8. Wrócimy do tej rozmowy, jak będziesz spokojniejsza.

  9. Krzyki i groźby do niczego nie doprowadzą.

  10. Ten temat jest poza dyskusją.

  11. Nie ja zaczynałam tę rozmowę.

  12. Branie mnie na litość już nie działa.

  13. Widzę, że się złościsz.

Dobrze zapamiętaj te komunikaty, możesz wrócić pamięcią do niekomfortowych rozmów i odegrać scenki, w których tym razem odpowiadasz niedefensywnie.

Jeśli bezkarnie pozwalasz się znieważać, tłumisz emocje, by uniknąć konfrontacji, „możesz zrobić z gniewu immanentną część swojej tożsamości, dopiero wtedy stając się prawdziwą jędzą albo rozgoryczoną cierpiętnicą, pełną pretensji do całego świata.” Susan Forward

Jeśli komunikacja niedefensywna nie przynosi rezultatów i nie „uspokaja” rozmówcy, a ten podnosi „stawkę” i atakuje cię, wstań i powiedz stanowczym tonem – Straciłam ochotę na dalsze przebywanie w tym towarzystwie.

Jeśli przyzwyczaiłaś innych, że mogą przekraczać Twoje granice, wyładowywać na Tobie swoje frustracje i dowartościowywać się Twoim kosztem, z pewnością będą zaskoczeni asertywną postawą. By wyznaczyć im granice, poinformuj o konsekwencjach krytyki, złośliwości lub ignorowana w celu upokorzenia Cię. To może być rezygnacja z uczestnictwa w przyjęciu lub zerwanie kontaktów. Bądź konsekwentna. Skoro mówisz, że wychodzisz – wyjdź. Osoba, której na Tobie zależy, przeprosi, zejdzie z tonu, będzie chciała Cię zatrzymać. Jeśli odchodząc zobaczysz złośliwe uśmieszki, pełne satysfakcji z takiego obrotu zdarzeń, sama sobie odpowiedz, z kim masz do czynienia. Jesteś dorosła, sama decydujesz, z kim spędzasz czas.

Marta Szyszko

Bibliografia:

[1] Susan Forward, e-book „Matki, które nie potrafią kochać” W.A. B.

Uważasz ten post za przydatny? Podziel się z innymi

Comments

comments