Takeitizi.pl

kobiece slow life

smutna kobieta
Relacje

Agresja słowna-jak ją rozpoznać? 13 sygnałów ostrzegawczych

Subtelne formy słownej agresji mogą być trudniejsze do rozpoznania niż ubliżanie czy podniesiony głos. Jednak konsekwencje ich doświadczania są równie dotkliwe. Czasem czyjeś słowa bolą wiele lat po tym, jak zostały powiedziane. Agresja werbalna podkopuje samoocenę ofiary, odbiera jej spokój, kradnie energię, gasi entuzjazm. Kobieta nie może też zaspokoić swojej potrzeby bliskości, ponieważ agresywny partner traktuje ją jak wroga, nad którym musi przejąć emocjonalną kontrolę. Ofiara żyje w napięciu, ciągle zastanawia się, co zrobiła nie tak i jak może lepiej dogadywać się z partnerem, by uniknąć jego ataków.

Wyzwolenie się od agresji słownej należy zacząć od tego, że nie ponosi się za nią winy. Ofiara często bierze na siebie winę za cudzą agresję, zastanawia się, co zrobiła nie tak, że rozmówca niespodziewanie wybuchł gniewem nieadekwatnym do sytuacji i analizuje, jak może zachowywać się w przyszłości, by uniknąć takich reakcji. Chodzenie na palcach wokół agresora nie pomaga, ponieważ przyczyna gniewu tkwi w nim i każdy pretekst będzie dobry, by rozładować złość na partnerce. Prawdziwą motywacją agresora jest zastraszanie i kontrolowanie, upajanie się swoją władzą poprzez upokarzanie ofiary. Kiedy ona jest roztrzęsiona, bezskutecznie próbuje z nim otwarcie porozmawiać i wszystko wyjaśnić, on wygląda, jakby czerpał z tego satysfakcję i cieszył się z jej cierpienia oraz uwagi, jaką go obdarza.

Logika agresora: albo jest zwycięzcą, albo przegranym

Dla agresywnej osoby nie istnieją związki oparte na równości. Dąży do kontrolowania i podporządkowania sobie innych.

„Władza nad innymi przejawia się jako dominacja i sprawowanie kontroli. Siła wewnętrzna przejawia się jako wzajemność i współtworzenie.” Evans

Poniżanie umożliwia przejęcie władzy agresorowi. Gdy jego atak nie przynosi zamierzone skutku, podnosi stawkę, by przejąć kontrolę nad samopoczuciem ofiary. Dopiero kiedy ona jest roztrzęsiona, on triumfuje, bo osiągnął cel-kontroluje jej nastrój. W świecie agresora mogą być wygrani i przegrani, nie ma wzajemności i wsparcia, jest wrogość.

Dlaczego trudno rozpoznać subtelną agresję słowną?

Agresor sieje zamęt w odbiorze sytuacji przez ofiarę, zaprzeczając jej odczuciom. Gdy ta próbuje go konfrontować, mówi: przesadzasz, chcesz się kłócić?, przestań zrzędzić, nie rozumiem, o co ci chodzi (choć doskonale wie), co się z tobą dzieje, robisz z igły widły, jesteś przewrażliwiona.

„Słowna agresja konsekwentnie dyskredytuje odczucia ofiary. (…)„Można mieć absolutną pewność, że jeśli kobieta podzieli się odczuciami ze swoim agresywnym partnerem, ten będzie się starał podważyć ich zasadność.” P. Evans

Agresor obwinia partnerkę o spowodowanie zajścia, nie dąży do wyjaśnienia sytuacji, nie przeprasza, nie przyznaje się do winy, nie okazuje skruchy. Po wszystkim karze ofiarę milczeniem i odosobnieniem, np. zamyka się w pokoju, ignoruje jej obecność. Paradoksalnie kobieta jest obwiniana za upokorzenia, których doświadcza od agresora.

„Partner obwinia partnerkę o prowokowanie przykrych incydentów, ona zaś wierzy mu i automatycznie przyjmuje na siebie całą winę.” P. Evans

Minimalizowanie własnych zachowań przez agresora i wypieranie się przez niego agresji, wypacza obraz sytuacji u partnerki, co powoduje, że tak trudno jej rozpoznać przemoc słowną. Jednocześnie agresorzy często zapewniają o swojej miłości. Dla innych on „jest miłym facetem”. Przemoc werbalna następuje cyklicznie, gdy kobieta zaliże rany, następuje kolejny atak. Te dobre momenty dają jej nadzieję, że on się zmieni.

„Partner bywa na zmianę agresywny i spokojny, kobieta nie jest więc pewna, czy w jej związku dzieje się coś złego.” P. Evans

W wyniku agresji słownej spada samoocena ofiary, wątpi, czy potrafi się porozumiewać, pod wpływem wypowiadanych ze złością przez agresora komunikatów typu: „Nie da się z tobą normalnie porozmawiać.” Agresor obwinia ofiarę za swoje niekontrolowane wybuchy agresji, a ona bierze na siebie winę, przekonana, że aby zbudować udaną relację, potrzebne są dwie strony i dwie strony są odpowiedzialne za jej rozpad. To szkodliwy mit, wystarczy jedna agresywna osoba, by zniszczyć związek:

„ponieważ rzeczywistość jest wspólna, wystarczy jedna osoba, by ją zniszczyć.” P. Evans

Agresor wypiera się stosowania przemocy, jest kim innym na pokaz, a kim innym za zamkniętymi drzwiami. To dowodzi, że jest świadom swojego zachowania i je kontroluje.

Dominacja, wymuszanie uległości, umniejszanie cudzych osiągnięć i zawyżanie własnych, dławienie oporu, manipulacja, krytyka, stosowanie nacisku i zastraszanie.” (Evans)-to przejawy agresji okazywanej nie wprost.

Agresja słowna-jak ją rozpoznać?

Brak równości i wzajemności w związku

„Agresywni partnerzy uniemożliwiają wszelkie próby dyskusji, ponieważ nie chcą rozmawiać z kobietami jak z równymi sobie.” P. Evans

Agresor nie traktuje partnerki jak równej sobie. Próbę równorzędnej dyskusji ucina wybuchem złości: ciągle tylko ględzisz i ględzisz, zawsze musisz mieć ostatnie słowo. Podejmuje ważne decyzje finansowe bez konsultacji z partnerką, za jej plecami, na koniec stawiając ją przed faktem dokonanym.

„Ponieważ partner przejawiający słowną agresję ma potrzebę sprawowania władzy nad partnerką, nie potrafi traktować jej jak równej sobie. (…) Dlaczego tak trudno mu zaakceptować fakt, że oboje są równi? Ponieważ uznanie jej za równą sobie oznaczałoby dla niego zajęcie gorszej pozycji w związku. Musiałby prosić o coś, na czym mu zależy, narażając się na odmowę. Musiałby zrezygnować ze sprawowania kontroli i dominacji. To zaś daje mu poczucie władzy, bezpieczeństwa i potwierdza jego męskość. Jednym ze sposobów sprawdzenia, czy w związku nie brakuje równości, jest odpowiedź na pytanie, czy dwoje ludzi potrafi sobie wyznaczać wspólne cele i razem je omawiać. W związku opartym na agresji partnerzy praktycznie nic wspólnie nie planują. Snucie wspólnych planów wymaga bowiem wzajemności i równości.” P. Evans

Wrogie nastawienie agresora

„Kilka razy w tygodniu bądź częściej twój partner okazuje ci irytację lub gniew, chociaż nie zrobiłaś nic, co mogłoby go wyprowadzić z równowagi.” Evans

 Agresor umniejsza wartość partnerki i poprzez manipulacje próbuje wygrać bitwę, podczas gdy ona nie jest świadoma, że toczy się jakaś wojna. Gdy próbuje go szczerze poinformować o swoich uczuciach, np. upokorzeniu, on zaprzecza jakoby miał złe intencje. Twierdzi, że wszystko sobie dopowiedziała i kobieta zaczyna wątpić we własny osąd.

 „Masz wrażenie, że coś ważnego, o czym marzyłaś, legło w gruzach.” Evans

Oskarżanie i obarczanie winą

„partner zarzuca kobiecie, że go atakuje. W ten sposób nie pozwala jej się do siebie zbliżyć i unika zagłębiania się w jej uczucia.” P. Evans

Trywializowanie

Partner nie traktuje poważnie tego, co dla kobiety ma duże znaczenie. Duże osiągnięcie w jakiejś dziedzinie kwituje jako coś nieznaczącego.

„Trywializowanie wprawia kobietę w dezorientację, (…) zaczyna wierzyć w to, że z jakiegoś powodu nie potrafi wyjaśnić partnerowi, jak ważne są dla niej pewne sprawy. Poniżając ją, partner czuje się zwycięzcą, ona zaś przeżywa emocjonalne rozchwianie.” P. Evans

Wycofanie

„Wycofując się ze wspólnego życia, partner może w różny sposób kamuflować lub tłumaczyć swoje zachowanie, na przykład udawać, że nie słyszy, odwracać wzrok i zajmować się czymś innym, kiedy partnerka dzieli się z nim czymś osobistym, lub oglądając telewizję, mruknąć: „Mów dalej, słucham cię”. Kiedy agresywny partner się wycofuje, zbywa wszelkie próby nawiązania rozmowy słowami:

  • „Nie ma o czym mówić”
  • „Co chcesz usłyszeć?”
  • „O co ci chodzi? Przecież rozmawiamy”
  • „I tak cię to nie zainteresuje”. P. Evans

W takich okolicznościach nie jest możliwe stworzenie bliskości, nawiązanie dialogu, dzielenie się swoimi przeżyciami. Wycofanie pozwala agresorowi zachować dystans.

„Aby w związku istniała bliskość, potrzebna jest wzajemność.” P. Evans

Kłamstwa

Agresor udaje, że coś nie było powiedziane, by kobieta zwątpiła w swój osąd i nie miała do czego odnieść się w rozmowie. „Nie pamięta” tego, co dla niego niewygodne.

„Wahała się co do swoich odczuć, wątpiąc w to, co zapamiętała z pierwszej rozmowy.” P. Evans

„Przekręcanie słów partnerki daje mu poczucie władzy nad nią.” P. Evans

Wchodzenie w słowo 

Przerywanie wypowiedzi upokarza i jest oznaką braku szacunku, zupełnie jakby to, co mówisz, nie miało znaczenia. Agresor chce mieć kontrolę, co i kiedy zostanie powiedziane.

„Wchodzenie komuś w słowo jest jawną oznaką agresji.” P. Evans

Okazywanie gniewu i jednoczesne uniemożliwianie wyjaśnienia sytuacji

Agresor nie omawia problemów wprost, co umożliwia mu sprawowanie kontroli nad ofiarą:

„Odmawiając dyskusji na jakiś temat, agresywny w słowach partner uniemożliwia znalezienie rozwiązania. W ten sposób przejmuje kontrolę nad komunikacją w związku. (…) Temat nie został zamknięty, (…) problem nie został omówiony ani rozwiązany. (…) Odmawiając rozmów o przykrych incydentach, partner kontroluje wszelkie próby porozumienia się i, co za tym idzie, rzeczywistość interpersonalną w związku.” P. Evans

Osądzanie i krytykowanie

Krytyka wyraża brak akceptacji dla partnerki.

„Kłopot z tobą polega na tym, że…”

„Twój problem polega na tym, że…”

„Co za głupota” (w domyśle-jesteś głupia)”; P. Evans

Traktowanie z góry

Partner zaprasza kobietę na kolację, a potem traktuje ją z góry, z zimną obojętnością: unika kontaktu wzrokowego, udaje, że nie usłyszał tego, co ona mówi.

„Buduje mur między sobą a nią. Utrzymuje dystans. (…) Dzięki temu „wróg” nie może zanadto się zbliżyć. Słowny agresor świadomie lub podświadomie traktuje partnerkę jak wroga, jak zagrożenie, które musi mieć pod kontrolą.” P. Evans

Brak radości z sukcesów partnerki

Dla osoby z niskim poczuciem własnej wartości cudze osiągnięcia są zagrożeniem. Agresor podbudowuje siebie, dewaluując innych, nie pozwala się przyćmić. Czyjeś zwycięstwo to dla niego przegrana. Jeśli zbyt dobrze idzie ofierze, jeszcze mogłaby mu się wymknąć.

„Rywalizacja jest nieodłącznym elementem rzeczywistości. (…) Cokolwiek kobieta by osiągnęła, będzie to traktowane przez jej partnera jako zagrożenie, ponieważ poczucie własnej wartości czerpie on z poczucia dominacji i podporządkowania sobie innych.” P. Evans

Brak przyzwolenia dla radości

Agresor atakuje partnerkę zwłaszcza wtedy, gdy jest ona w dobrym nastroju, gasi jej radość i entuzjazm nieprzyjemnym komentarzem lub wybuchem złości.

Osoby z wysokim poczuciem własnej wartości potrafią: „Wyrażać własną radość i cieszyć się radością drugiej osoby.” (Evans)

Sarkazm

W zdrowym związku możesz „wypowiadać swoje myśli i wysłuchiwać myśli drugiej osoby” (Evans), panuje otwarta komunikacja, partner mówi wprost, o co mu chodzi, potrafi przyznać się do błędu, przyjąć krytykę. Agresywny partner nigdy nie przyzna się do tego, że zaatakował partnerkę, zamiast uznać jej zranienie, odpowiada sarkastycznie:

„No cóż, skoro tak to odbierasz, to przepraaaszam.” P. Evans

Konflikty można rozwiązywać, okazując drugiej stronie szacunek. Zachowanie agresywnego partnera jest nieracjonalne, dlatego wytrąca z równowagi i budzi lęk. Kobieta ma prawo popełnić błąd i nie być z tego powodu upokarzana. Ma prawo do komunikacji pełnej szacunku, pozbawionej gniewu oraz do otwartej dyskusji na temat problemów w związku. Ma prawo czuć się spokojna i bezpieczna.

Masz prawo do:„Szacunku, dzielenia się uczuciami, uznania, uprzejmych słów, godności, klarownych informacji, szczerych rozmów, grzeczności, bycia docenianą, ciepła, troski, współczucia, równości.” (Evans)

Marta Szyszko

na podstawie:

agresja słowna

Przeczytaj także:

Uważasz ten post za przydatny? Podziel się z innymi

Comments

comments