„Choć dorastając pod opieką niedojrzałych emocjonalnie rodziców, zaznałeś zaledwie niezwykle ograniczonej próbki tego, co mają do zaoferowania życie i relacje międzyludzkie (…), posiadanie niedojrzałych emocjonalnie rodziców mogło osłabić twoją samoakceptację, twoją zdolność wyrażania własnej indywidualności i twoje nadzieje na nawiązanie autentycznej bliskości, (…) teraz, gdy jesteś dorosły, nic nie stoi już na przeszkodzie, abyś mógł tego wszystkiego doświadczyć.” L. C. Gibson

Osoby otoczone niedojrzałymi emocjonalnie bliskimi, mogły przyzwyczaić się do niezdrowych relacji, uzależnić od negatywnych uczuć, a dojrzałe emocjonalnie osoby, które są odpowiedzialne i przewidywalne, odrzucać jako potencjalnie nudnych partnerów. To, co powoduje dreszczyk znanych emocji, mogli mylić z zafascynowaniem. Nie ma nic złego w otaczaniu się ludźmi, którzy są nami zainteresowani, pogodni, szczerzy, otwarci i odpowiedzialni.

Jak rozpoznać osoby dojrzałe emocjonalnie?

Czują się komfortowo z emocjami

„Dojrzałe emocjonalnie jednostki czują się komfortowo z własnymi uczuciami i potrafią szczerze o nich mówić. Mają dobre relacje z innymi ludźmi, dzięki wysoko rozwiniętej empatii, zdolności kontrolowania impulsów i inteligencji emocjonalnej.” L. C. Gibson

Dzieci emocjonalnie niedostępnych rodziców boją się, że będą zbyt pochłonięte intensywnością uczuć, by pozwolić sobie na ich przeżywanie. Myślą, że płacz nigdy się nie skończy, smutek nie minie, złość doprowadzi do destrukcji i nic po sobie nie zostawi. Jednak najczęściej dzieje się tak, gdy tłumimy emocje.

„Wiele dzieci wychowywanych przez lękających się emocji rodziców obawia się, że jeśli zaczną płakać, to nigdy nie przestaną-nie dano im się bowiem choćby raz przekonać, że płacz sam z siebie dobiegnie naturalnie końca, jeśli tylko pozwoli się mu w pełni uzewnętrznić. Ponieważ dorastały one z obawiającymi się uczuć rodzicami, którzy powstrzymywali je przed wyrażaniem takich emocji, jak ból lub rozpacz, nigdy nie doświadczyły naturalnych etapów wybuchu płaczu oraz jego powolnego słabnięcia na sile.” L. C. Gibson

Są zdolne do zbudowania bliskości emocjonalnej

„Są zainteresowane wewnętrznym życiem innych osób, z przyjemnością otwierają się przed innymi. (…) nie wycofują się w chwili, gdy czujesz się przygnębiony. Nie obawiają się twoich emocji i nie mówią, że powinieneś się czuć jakoś inaczej.” L. C. Gibson

Bliskość emocjonalna nie może zaistnieć z osobą, która nie ma kontaktu z uczuciami. Niedojrzałe emocjonalnie osoby mogą mówić ci, co ich zdaniem powinieneś czuć, robić, chcą cię kontrolować. Osoby dojrzałe emocjonalnie pozwalają ci na autentyczne przeżycia.

„Bliskość emocjonalna przynosi głęboką satysfakcję i daje poczucie, że ktoś widzi cię takim, jakim naprawdę jesteś.” L. C. Gibson

Są odpowiedzialne

Potrafią odroczyć to, co przyjemne, by zrobić to, co do nich należy. Osoby niedojrzałe emocjonalnie kierują się tym, co najprzyjemniejsze, idą po linii najmniejszego oporu, robią to, co poprawi im nastrój, niezależnie od konsekwencji.

„dorośli rozważają możliwe konsekwencje swoich działań. Dojrzewając, uczymy się, że robienie tego, co przyjemne, nie zawsze jest najlepszą opcją.” L. C. Gibson

Osoby dojrzałe emocjonalnie są przewidywalne. Wiadomo, czego można się po nich spodziewać, można na nie liczyć. Robią to, co do nich należy, nie unikają koniecznej rozmowy, tylko dlatego, że może być trudna. W relacji nie są nastawione tylko na branie, ale też na dawanie. Z kolei osoby niedojrzałe emocjonalnie chcą, by uwaga innych była skoncentrowana na nich, nie przeszkadza im, gdy wciąż korzystają z uprzejmości innych ludzi, a gdy ktoś od nich czegoś potrzebuje, nie można na nich liczyć.

„Osoby dojrzale emocjonalnie nie lubią wykorzystywać innych ludzi, nie lubią też uczucia, że same są wykorzystywane. Chcą pomagać i są gotowe szczodrze poświęcać na to swój czas, ale same również oczekują, że same w razie potrzeby również zostaną obdarzone uwagą oraz pomocą. Są gotowe dawać więcej, niż otrzymują w zamian przez jakiś czas, ale nie pozwolą, by taka nierównowaga utrzymywała się bez końca.” L. C. Gibson

Są szczere, bezpośrednie i uczciwe

Osoby dojrzałe emocjonalnie są spójne i prawdomówne.

„Prawdomówność jest podstawą zaufania i świadczy o integralności danej jednostki. Mówiąc prawdę okazujemy też szacunek dla przeżyć drugiej osoby. Ludzie dojrzali emocjonalnie rozumieją, dlaczego jesteś zły, jeśli kłamią lub próbują cię zwodzić.” L. C. Gibson

Osoby dojrzałe emocjonalnie w obliczu konfliktu starają się wyjaśnić problem. Osoby niedojrzałe emocjonalnie nie traktują innych na równi z sobą, nie rozwiązują konfliktów, ponieważ nie poczuwają się do odpowiedzialności za nie, ponadto nie zależy im na równości relacji (równej odpowiedzialności za nią), tylko na kontroli. Często prowokują innych do silnej reakcji emocjonalnej, by tę kontrolę sprawować.

„Będą próbowali wytrącić cię z równowagi, aby móc na nowo sprawować nad tobą kontrolę.” L. C. Gibson

Akceptują cudzy sprzeciw

Szanują cudze przeżycia, odmienność, są gotowe do negocjacji i elastyczne. Osoby niedojrzałe emocjonalnie mogą przejawiać fiksację na punkcie tego, jak sprawy powinny się potoczyć, są nieelastyczne.

„Ważną cechą, na którą warto zwrócić uwagę jest sposób reagowania danej osoby w sytuacji, gdy musisz zmienić plany. Czy potrafi odróżnić osobiste odrzucenie od konieczności odwołania spotkania z powodu nieoczekiwanej zmiany planów? Czy potrafi wyrazić swoje rozczarowanie bez jednoczesnego robienia ci wyrzutów?” L. C. Gibson

Osoby dojrzałe emocjonalnie uwzględniają potrzeby drugiej strony. Osoby niedojrzale emocjonalnie chcą, by wszystko było po ich myśli, kosztem potrzeb innych. Wymuszają na innych ustępstwa. Podsycają swój gniew i używają jako narzędzia, by inni się do nich dostosowali. Osobom dojrzałym emocjonalnie zależy na dobrym samopoczuciu, dlatego od razu próbują wyjaśnić sytuację, która naraża je na gniew. Dbają o dobre samopoczucie, cieszą się życiem.

Osoby dojrzałe emocjonalnie: „Nie dąsają się ani nie stroją fochów, nie zmuszają cię też, abyś chodził wokół nich na paluszkach. W ostatecznym rozrachunku nie będą cię karać milczeniem i są gotowe zrobić pierwszy krok w celu zakończenia konfliktu.” L. C. Gibson

Potrafią śmiać się z siebie

„Zbytnie branie wszystkiego do siebie może być oznaką albo narcyzmu, albo niskiego poczucia własnej wartości. Obie te cechy prowadzą do problemów w relacjach międzyludzkich, gdyż popychają przejawiające je osoby do nieustannych prób potwierdzania własnej wartości w oczach innych ludzi. Co więcej, osoby, które zbytnio biorą różne rzeczy do siebie, często czują się oceniane oraz doszukują się zniewag i krytyki tam, gdzie ich wcale nie ma.” L. C. Gibson

Osoby dojrzałe emocjonalnie mają do siebie dystans, nie doszukują się wszędzie krytyki. Osoby niedojrzałe emocjonalnie mogą ranić innych pod pretekstem,  że tylko żartowali.

„Często radość sprawiają im (…) żarty kierowane pod adresem innych osób, które traktują jako okazję do podniesienia swojego poczucia własnej wartości.” L. C. Gibson

Potrafią funkcjonować samodzielnie

Potrafią wyznaczać innym zdrowe granice, a jeśli ktoś tego nie szanuje, dbają o swój dobrostan, otaczając się właściwymi ludźmi i ograniczając lub zrywając kontakty z osobami, które negatywnie wpływają na ich samopoczucie.

„Odcięli się wystarczająco od swojej rodziny pochodzenia, aby móc budować własne, niezależne życie.” L. C. Gibson

Szanują granice innych

Nie wtrącają się w sprawy innych. Akceptują cię, nawet gdy pragniesz innych rzeczy niż one, szanują twoją odrębność, zależy im na bliskości, a nie na kontroli.

Marta Szyszko

na podstawie:

dojrzali emocjonalnie

Uważasz ten post za przydatny? Podziel się z innymi

Comments

comments